Η νόσος Alzheimer είναι μία χρόνια, προοδευτική  και επιδεινούμενη εγκεφαλική διαταραχή που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό μνήμη, νόηση και ικανότητα για αυτοφροντίδα.

Τα αίτια που προκαλούν τη νόσο αυτή παραμένουν μέχρι και σήμερα άγνωστα. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της συμπεριλαμβανομένων της ηλικίας, της κληρονομικής προδιάθεσης, των περιβαλλοντικών παραγόντων, του τρόπου ζωής, των διατροφικών συνηθειών,τις αλλοιώσεις των εγκεφαλικών κυττάρων.

Τα συμπτώματα της νόσου Alzheimer είναι ποικίλα. Παρατηρείται  αξιοσημείωτη απώλεια μνήμης του πάσχοντα. Βαθμιαία επιδεινώνεται η νοητική λειτουργία με απώλεια ικανότητας του ατόμου να διαβάζει, να γράφει, να υπολογίζει, να αναγνωρίζει άτομα και να επικοινωνεί. Πιθανώς να συμβούν αλλαγές στη προσωπικότητα του ατομου. Με τον καιρό παρατηρούνται και διαταραχές στις κινητικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης και της βάδισης.

ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ALZHEIMER

Πρώτο στάδιο:

1. Η βραχυπρόθεσμη μνήμη αρχίζει να εξασθενεί ( το άτομο δε μπορεί να θυμηθεί πρόσφατα γεγονότα, να μάθει καινούργια πράγματα κτλ).
2. Παραμελείται η προσωπική υγιεινή.
3. Η κρίση παρεμποδίζεται και η αφηρημένη σκέψη είναι δύσκολη.
4. Οι συναισθηματικές αντιδράσεις ειναί αλλοπρόσαλες και υπερβολικές. Το άτομο αγχώνεται, νευριάζει ή πέφτει σε κατάθλιψη πολύ έυκολα, λόγω των αλλαγών που παρατηρεί στον εαυτό του.
5. Η εκτέλεση των καθημερινών εργασιών, 'οπως το δέσιμο των κορδονιών, γίνεται δύσκολη και απαιτεί περισσότερο χρόνο από πριν.
6. Ο ασθένης χάνει έυκολα τον προσανατολισμό του ακόμα και σε δρόμους που γνωρίζει καλά.

Δέυτερο στάδιο:

1. Η βραχυπρόθεσμη μνήμη έχει χαθεί σχεδόν τελείως. Ο ασθένης δε μπορεί να μάθει τίποτα καινούργιο και μπορεί να ξεχνάει  τα ονόματα φίλων και συγγενών.
2. Η σύγχυση και ο κακός συντονισμός των κινήσεων δυσχεραίνουν την εκτέλεση κάποιων απλών καθημερινών εργασιών.
3. Χρειάζεται βοήθεια για να φάει, να ντυθεί, να κάνει μπάνιο.
4. Η  έλλειψη προσανατολισμού είναι έντονη. Ίσως να μην μπορεί να βρεί το δρόμο για το μπάνιο μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Τπ άτομο μπρεί να αρχίσει να περιπλανίεται άσκοπα ιδίως αν βρίσκεται σε άγνωστο μέρος.
5. Ο ασθενής πιθανώς να μην είναι συνεργάσιμος, να είναι εχθρικός ή επιθετικός, αν και ορισμένα άτομα γίνονται ήρεμα και γαλήνια.
6. Πολλά άτομα γίνονται παρανοϊκά και έχουν παραισθήσεις ή ψευδαισθήσεις.
7. Ο ύπνος των νοσούντων παρουσιάζει διαταραχές.

Τρίτο στάδιο:

1. Οι ασθενείς εξαρτώνται πλήρως από τους άλλους και χρειάζονται συνεχή φροντίδα.
2. Η σύγχυση είναι πολύ έντονη .
3. Έχει χαθεί και η μακρυπρόθεσμη μνήμη.
4. Οι ικανότητες επικοινωνίας και βάδισης έχουν χαθεί πλήρως.
5. Οι νοσούντες παρουσιάζουν ακράτεια και σημαντική απώλεια βάρους.
6. Οι παραισθήσεις, οι ψευδαισθήσεις και η παράνοια είναι πλέον συνήθη φαινόμενα.
7. Οι ασθένεις δεν μπορούν να μιλήσουν, να σηκωθούν από το κρεβάτι ή να φάνε μόνοι τους.
8. Είναι επιρρεπείς στον υποσιτισμό, στις λοιμώξεις, στην αφυδάτωση, στην πνευμονία και άλλες λοιμώξεις.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Δεν υπάρχει θεραπεία σήμερα που να προσφέρει ίαση. Το μόνο που μπορεί να εφαρμοστεί στους ασθενείς με αυτή τη νόσο είναι η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, που σκοπεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Συνήθως χορηγούνται, σύμφωνα πάντα με ιατρική οδηγία, αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά και κατασταλτικά φάρμακα.

Για τη νόσο Alzheimer καθώς και για τις άλλες εκφυλιστικες παθήσεις του εγκεφάλου, σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή διατροφή καθώς και η σωματική άσκηση. Η σωματική άσκηση μπορεί να μειώσει, σε αρκετά σημαντικό ποσοστό, τον κίνδυνο προσβολής των ηλικιωμένων ή να καθυστερήσει τη νόσο.

Οδηγίες για αποτελεσματική επικοινωνία με τους ανοϊκούς ασθενείς:

• Μιλάτε πάντα σε κανονικό ρυθμό και τόνο.
• Χρησιμοποιείτε γνωστές λέξεις και απλές προτάσεις καθώς γίνονται εύκολα αντιληπτές από τον άρρωστο.
• Προτιμάτε τις απλές ερωτήσεις που δεν χρειάζονται σκέψη και μνήμη.
• Αποφέυγετε τα μη και τα όχι, διότι προκαλόυν αντιδράσεις και αυξάνουν το άγχος.
• Δίνετε απλές οδηγίες. Βεβαιωθείτε ότι σας ακούει και παρακολουθεί.
• Περιμένετε να απαντήσει στις ερωτήσεις σας ή να ανταποκριθεί στις οδηγίες που του δώσατε.
• Βοηθείστε τον άρρωστο, διακριτικά, να μετέχει σε μία συζήτηση που κάνετε με άλλους χωρίς να τον πιέζετε.
• Αποφεύγετε χαμηλόφωνες συζητήσεις και μουρμουρίσματα μπροστά του, διότι θα προκαλέσετε απορίες και θα χάσει την εμπιστοσύνη του.
• Να αναφέρεστε συχνά σε παλιές ωραίες αναμνήσεις από τη ζωή του. Είναι άριστο μέσο επικοινωνίας και χαρακτηρίζεται ως δυναμική θεραπευτική παρέμβαση, που δίνει θετικά μηνύματα και αυξάνει την λεκτική του ικανότητα.
• Κινήσεις και εκδηλώσεις, όπως ένα χάδι, ένα χτύπημα στην πλάτη και άλλες μικρές αλλά σημαντικές πράξεις αγάπης, αυξάνουν το αίσθημα της εμπιστοσύνης, της ασφάλειας και της ανέσεως του αρρώστου στο χώρο που ζεί και κινείται.