Η νόσος του Parkinson είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική νόσος που σχετίζεται με την πάροδο της ηλικίας.

Προκαλεί διαταραχές στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ελέγχει τις κινήσεις του σώματος. Η αιτιολογία της νόσου στης περισσότερες περιπτώσεις παραμένει άγνωστη. Σε μικρό ποσοστό ασθενών υπάρχει κληρονομικότητα.

Κλινική εικόνα / Συμπτώματα

Τρόμος – Ο τρόμος της νόσου του Parkinson συμβαίνει σε φάση ηρεμίας, μειώνεται με την ηθελημένη κίνηση και υποχωρεί κατά τον ύπνο. Εμφανίζεται από τα πρώτα στάδια της νόσου.

Ακαμψία –Ακαμψία των μελών του σώματος και του κορμού, που μπορεί να συνοδεύεται από μυϊκό άλγος και κόπωση.

Βραδυκινησία – Βραδύτητα και μείωση των κινήσεων. Πρώτο σημείο είναι το απαθές πρόσωπο που ονομάζεται επίσης «πρόσωπο – μάσκα». Η γενικευμένη βραδυκινησία παρουσιάζεται με ακινησία, χωρίς τις συνήθεις μικρές μεταβολές της στάσης ή τις αυθόρμητες κινήσεις των άνω άκρων. Καθώς υπάρχει ταυτόχρονα αδυναμία πραγματοποίησης γρήγορων εναλλασσόμενων κινήσεων, η γραφή με το χέρι έχει σαν αποτέλεσμα την όλο και μικρότερου μεγέθους αναγραφή γραμμάτων (μικρογραφία).

Αστάθεια στη στάση – Πολλοί ασθενείς με νόσο του Parkinson παρουσιάζουν παθολογική στάση και αντανακλαστικά. Έχουν δυσκολία στο να σηκωθούν από κάποιο κάθισμα, παίρνουν κυρτή στάση, βαδίζουν με μικρά βήματα ή σέρνουν τα πόδια τους και κινούν λιγότερο τα χέρια τους ενώ βαδίζουν. Καθώς εξελίσσεται η νόσος, μπορεί ο ασθενής να «σκοντάφτει» ή να έχει κακή ισορροπία. Μπορεί επίσης να παρατηρηθεί και ορθοστατική υπόταση.

Διάγνωση

Η διάγνωση είναι κατ' εξοχήν κλινική και βασίζεται σε μία λεπτομερή νευρολογική εξέταση και στο ατομικό ιστορικό του ασθενούς. Ένας έμπειρος νευρολόγος θα διαπιστώσει αν έχετε τη νόσο, από τα συμπτώματα που θα του αναφέρεται και από την εξέταση που θα σας κάνει. Δεν υπάρχει καμία εργαστηριακή εξέταση που να επιβεβαιώνει τη νόσο.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής θεραπεία της νόσου ή ένας τρόπος αποτροπής της εξέλιξης της νόσου. Υπάρχουν όμως αρκετά φάρμακα που βελτιώνουν σημαντικά τα συμπτώματα για πολλά χρόνια, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ζωής. Η φαρμακευτική θεραπεία στηρίζεται στην αναπλήρωση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.