Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τον καρκίνο.

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

pink ribbon

Ο καρκίνος είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας που παρατηρούνται σήμερα στις αναπτυγμένες χώρες. Οι στατιστικές δείχνουν ότι αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά τις καρδιοπάθειες.

Ο Ιπποκράτης ήταν αυτός που έδωσε στην πάθηση του καρκίνου το όνομα της. Παρομοίασε τον όγκο με την εικόνα του κάβουρα (καρκίνου). Πολύ αργότερα, ο Valsalva, το 1704 υποστήριξε ότι αρχικά ο καρκίνος ήταν ένα τοπικό φαινόμενο που μπορούσε να αφαιρεθεί χειρουργικά ενώ σε πιο προχωρημένο στάδιο ο καρκίνος μπορούσε μέσω των λεμφαγγείων να μεταφερθεί αλλού στο σώμα.

Ο όρος «καρκίνος» δεν αποδίδεται σε μία και μόνη ασθένεια, αλλά σε μια ομάδα ασθενειών που χαρακτηρίζονται από τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Γενικά, τα χαρακτηριστικά των καρκινικών κυττάρων είναι ότι:

  • ανθίστανται στην απόπτωση
  • πολλαπλασιάζονται παρουσία ή μη αυξητικών παραγόντων.
  • ανθίστανται σε σήματα που σταματούν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό
  • ανθίστανται στο μηχανισμό γήρανσης
  • κάνουν μεταστάσεις
  • δημιουργούν αγγεία για την αιμάτωσή τους

Ο καρκίνος είναι σήμερα η δεύτερη αιτία θανάτου στο χώρο της υγείας και σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, ένα στα δύο άτομα θα αναπτύξουν κάποια στιγμή στη ζωή καρκίνωμα, ακόμη και εάν δεν πεθάνει από αυτό. H πλειοψηφία των περιπτώσεων καρκίνου, εμφανίζεται σε ηλικίες άνω των 65 ετών. Στους άνδρες, συχνότερα μεταξύ των κακοήθων νεοπλασμάτων, είναι τα νεοπλάσματα των πνευμόνων, με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη και την τρίτη θέση, που είναι ο καρκίνος του προστάτη και του παχέος εντέρου αντίστοιχα. Στις γυναίκες, τα συχνότερα νεοπλάσματα είναι του μαστού και ακολουθούν τα νεοπλάσματα του πνεύμονα και του παχέος εντέρου. 

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

1. Αιμορραγία ή αιμόπτυση

Η αιμορραγία, η αιμόπτυση ή οποιαδήποτε αποβολή αίματος από τον οργανισμό (λχ. από τον κόλπο, ή το μαστό) μπορεί να  προκληθεί από διάφορες μορφές καρκίνου . Εξέταση, επίσης, απαιτείται όταν παρατηρείται ροή αίματος μετά την εμμηνόπαυση.

2. Αναιμία

Αναιμία ονομάζεται η έλλειψη επαρκούς αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος, παρέχοντας του τη δυνατότητα παραγωγής της απαραίτητης ενέργειας. Η έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων επιφέρει αίσθηση συνεχούς κόπωσης, και συνήθως προκαλείται από κάποια αιμορραγία. Ούτως ή άλλως, σε περίπτωση απώλειας αίματος, πρέπει να ερευνηθεί άμεσα η υφέρπουσα αιτία, καθώς η αναιμία συνδέεται με την ανάπτυξη καρκίνου.

3. Δυσλειτουργίες ή αλλαγές στις συνήθειες κένωσης και ούρησης

Δυσκοιλιότητα, επίμονη διάρροια, αίσθηση ημιτελούς κένωσης, πόνος κατά την ούρηση, ίχνη αίματος στα ούρα ή τα περιττώματα, συχνουρία, αργή ούρηση με μικρή ποσότητα ούρων, αξιοσημείωτη μεταβολή στο μέγεθος και το χρώμα (μαύρο ή έντονα σκούρο) των κοπράνων θα μπορούσαν να αποτελούν συμπτώματα κακοήθους νεοπλασίας. Τα συμπτώματα αυτά πιθανόν συσχετίζονται με άλλους είδους παθογένειες – λχ. το αίμα στα κόπρανα να οφείλεται στην ύπαρξη ερεθισμένων αιμορροΐδων – αλλά, ούτως ή άλλως, απαιτείται η διερεύνηση της φύσης των.

4. Δυσπεψία ή δυσχερής κατάποση

Μολονότι συχνά συμπτώματα αυτού του είδους προκαλούνται από μη καρκινικούς παράγοντες, συγκαταλέγονται, επίσης, και στα συμπτώματα συγκεκριμένων μορφών καρκίνου.

5. Εξογκώματα ή σκληρύνσεις στο στήθος ή σε άλλα σημεία του σώματος

Ορισμένοι τύποι καρκίνου μπορούν να γίνουν αντιληπτοί μέσω της ψηλάφησης. Σκληρύνσεις ή αναπτυσσόμενα εξογκώματα μπορεί να είναι απλά κύστεις που έχουν αναπτυχθεί κάτω από το δέρμα, μπορεί, όμως, να αποτελούν ένδειξη ανάπτυξης νεοπλάσματος, είτε σε αρχικό, είτε σε προχωρημένο στάδιο. Για το λόγο αυτό, οποιαδήποτε εξογκώματα, ή διογκώσεις (πχ. στους όρχεις) που επιμένουν πρέπει να ερευνώνται άμεσα.

6. Επίμονα Έλκη (τραύμα του δέρματος ή του βλεννογόνου)

Επίμονα δερματικά τραύματα που δεν επουλώνονται, ανάλογες πληγές στο στόμα (ιδιαίτερα σε καπνιστές και σε άτομα που καταναλώνουν συχνά αλκοόλ), το πέος ή τον κόλπο αποτελούν συνήθη συμπτώματα διαφόρων ειδών καρκίνου.

7. Επίμονος βήχας – βραχνάδα

Βήχας και βραχνάδα που επιμένουν για εβδομάδες ή μήνα πρέπει να ελέγχονται άμεσα.

8. Λευκές κηλίδες και στίγματα στη στοματική κοιλότητα, τις παρειές (μάγουλα) και τη γλώσσα (λευκοπλακία)

Η λευκοπλακία είναι μία σχετικά σπάνια βλάβη που παρατηρείται στην ευρύτερη περιοχή της στοματικής κοιλότητας και χαρακτηρίζεται από διασπορά λευκών κηλίδων και στιγμάτων. Δυστυχώς, η λευκοπλακία συνδέεται με το κάπνισμα, χαρακτηρίζεται ως προ – καρκινικό φαινόμενο και, συνεπώς, αποτελεί σύμπτωμα εμφάνισης καρκίνου.

9. Μεταβολές σε ακροχορδόνες ή ελιές – αλλοιώσεις στο δέρμα

Οποιαδήποτε μεταβολή στο μέγεθος, το χρώμα, το σχήμα ή τη γενικότερη εμφάνιση μιας ακροχορδώνας (σαρκώδης επιδερμικός σχηματισμός) ή μιας ελιάς, καθώς και οποιαδήποτε σημαντική αλλοίωση του δέρματος μπορεί να υποδηλώνει την ανάπτυξη καρκίνου. Μια διογκούμενη, πολύχρωμη ή ακανθώδης στο σχήμα ελιά που αιμορραγεί μπορεί να είναι καρκινική. Σε καρκίνους του δέρματος, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία χαρακτηρίζεται νευραλγικής σημασίας και, συνεπώς, συστήνεται η άμεση προσφυγή σε ιατρική βοήθεια και κατεύθυνση όταν παρατηρούνται σχετικά συμπτώματα.

10. Χρόνιες ή επιδεινούμενες μεταβολές σε σωματικές λειτουργίες

Οποιαδήποτε επίμονη ενόχληση ή μεταβολή στη λειτουργία του σώματός σας η οποία μοιάζει να μην υποχωρεί είναι καλό να ελέγχεται: πιθανότατα δεν έχει καμία σχέση με καρκινογένεση, και μια σύντομη επίσκεψη στο γιατρό μπορεί να σας διαφωτίσει ή και να σας βοηθήσει να ξεπεράσετε την εν λόγω ενόχληση. Αν, ωστόσο, όντως σχετίζεται με ανάπτυξη καρκίνου, τότε θα έχετε την ευκαιρία να τον αντιμετωπίσετε έγκαιρα, στοιχείο που συχνά καθορίζει το βαθμό επιτυχίας μια αντικαρκινικής αγωγής.

t lymphocytes and cancer cell

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Μη ειδικές εξετάσεις

Οι περισσότερες εξετάσεις αίματος είναι μη ειδικές. Αυτό σημαίνει ότι υποδεικνύουν την ύπαρξη μίας διαταραχής χωρίς να αποκαλύπτουν την συγκεκριμένη νόσο που την προκαλεί. Για παράδειγμα, η αναιμία μπορεί να οφείλεται σε διάφορα νοσήματα. Εάν υπάρχει ένας όγκος στο έντερο, μπορεί να προκαλεί αιμορραγία και – συνεπώς – αναιμία. Ο ακτινολογικός έλεγχος θα οδηγήσει στην διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου σε αυτόν τον ασθενή. Ομοίως, παθολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να οφείλονται σε χολολιθίαση, ηπατίτιδα, καρκίνο ή τοξικότητα φαρμάκων.

Σε γενικές γραμμές, οι ιατροί ζητούν τις εξής εξετάσεις:

γενική αίματος

μεταβολικός έλεγχος

ηπατικές δοκιμασίες

εξετάσεις νεφρικής λειτουργίας

εξετάσεις θυρεοειδούς

Νεοπλασματικοί δείκτες

Πρόκειται για χημικές ουσίες, που παράγονται από διάφορες μορφές καρκίνου. Σε ορισμένες φλεγμονές μπορεί να εμφανιστούν σχετικά χαμηλά επίπεδα των δεικτών αυτών, αλλά οι νεοπλασίες των αντίστοιχων οργάνων συσχετίζονται με πολύ υψηλά επίπεδα. Εάν κατά την διάγνωση ο δείκτης είναι υψηλός, η επιτυχής αγωγή θα μειώσει το επίπεδό του ή θα το εξαφανίσει τελείως. Η επανεμφάνιση του δείκτη υποδηλώνει συχνά υποτροπή του καρκίνου. Στην περίπτωση αυτή, ακόμα και εάν δεν υπάρχει άλλο σημείο ή σύμπτωμα, πρέπει να γίνεται επανεκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς.

Εξετάσεις άλλων βιολογικών υγρών & κοπράνων

Η κυριότερη εξέταση βιολογικών υγρών αφορά τα ούρα (εξετάσεις ούρων). Η ανάλυση της σύνθεσης των ούρων είναι δυνατό να αποκαλύψει ποικίλες διαταραχές. Η παρουσία πρωτεΐνης ή γλυκόζης υποδηλώνει νεφρική πάθηση ή σακχαρώδη διαβήτη αντίστοιχα. Ο υψηλός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων υποδηλώνει ουρολοίμωξη. Η παρουσία πολλών ερυθρών αιμοσφαιρίων αποτελεί ένδειξη αιμορραγίας, πιθανώς εξαιτίας κάποιου νεοπλάσματος. Εάν ανιχνευτούν καρκινικά κύτταρα στα ούρα, απαιτούνται περισσότερες εξετάσεις. Με την κλινική εξέταση ή απεικονιστικές εξετάσεις, είναι δυνατό να διαπιστωθεί ύπαρξη υγρού στην θωρακική κοιλότητα, την κοιλιά ή τις αρθρώσεις, το οποίο πρέπει να αναρροφάται και να εξετάζεται σε μικροσκόπιο. Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι μία ειδική εξέταση, κατά την οποία αναρροφάται εγκεφαλονωτιαίο υγρό, ώστε να διαπιστωθεί η παρουσία μίας φλεγμονής ή μίας νεοπλασίας.

Η εξέταση των κοπράνων αποσκοπεί στην διαπίστωση μίας λανθάνουσας αιμορραγίας από το πεπτικό σύστημα. Η εξέταση γίνεται με εναπόθεση μικρής ποσότητας κοπράνων σε ειδικά επεξεργασμένο χαρτί, στο οποίο – επίσης – προστίθενται κατάλληλες χημικές ουσίες. Εάν τα αποτελέσματα είναι παθολογικά, συνιστάται ακτινολογικός έλεγχος και ενδοσκόπηση. Σημειώνεται ότι το αίμα στα κόπρανα οφείλεται συχνά σε αιμορροΐδες, αλλά πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο παρουσίας ενός όγκου.

Απεικονιστικές εξετάσεις

Εφόσον υπάρχουν ενδείξεις από την κλινική και τις εργαστηριακές εξετάσεις, που συνηγορούν για την πιθανότητα ύπαρξης μίας νεοπλασίας, ο ιατρός θα ζητήσει την διενέργεια κάποιων απεικονιστικών εξετάσεων. Στις εξετάσεις αυτές περιλαμβάνονται:

1.      Απλές ακτινογραφίες (π.χ. θώρακος).

2.      Υπερηχογραφήματα.

3.      Αξονική τομογραφία. Οι πληροφορίες, που παρέχει η αξονική τομογραφία, δεν είναι χρήσιμες μόνο στην διάγνωση, αλλά συμβάλλουν και στον σχεδιασμό της θεραπευτικής αγωγής.

4.      Μαγνητική τομογραφία. Προσφέρει περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με την αξονική τομογραφία και δεν εμπεριέχει τον κίνδυνο έκθεσης στην ακτινοβολία.

5.      Εξετάσεις πυρηνικής ιατρικής (π.χ. σπινθηρογραφήματα).

6.      Αγγειογραφίες. Χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό όγκων του παγκρέατος, του ήπατος ή του εγκεφάλου (ιδίως προεγχειρητικά). Επίσης, μπορεί να πραγματοποιηθούν για την αποτελεσματικότερη χορήγηση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων.

Ενδοσκοπήσεις

Τα εύκαμπτα ενδοσκόπια οπτικών ινών χρησιμοποιούνται ευρέως για την διάγνωση νεοπλασιών διαφόρων οργάνων:

●         Βρογχοσκόπηση. Εφαρμόζεται για την αναζήτηση βλαβών στους πνεύμονες.

●         Γαστροσκόπηση. Εφαρμόζεται για την επισκόπηση της εσωτερικής επιφάνειας του στομάχου.

●         Κολονοσκόπηση. Εφαρμόζεται για την αναζήτηση βλαβών στο παχύ έντερο.

●         ERCP (παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία). Ο ιατρός εισάγει ένα εύκαμπτο ενδοσκόπιο οπτικών ινών στο στομάχι, επισκοπεί τους πόρους που διοχετεύουν την χολή από το ήπαρ, εισάγει ένα σωληνάκι διαμέσου των αγωγών αυτών και λαμβάνει εικόνες αναφορικά με την ακριβή θέση ενός όγκου των χοληφόρων.

Οι διαδικασίες ενδοσκόπησης των οργάνων επαναλαμβάνονται – μετά την θεραπευτική αγωγή – για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών παρεμβάσεων.

Κυτταρολογικές εξετάσεις:

Πρόκειται για μικροσκοπική εξέταση κυττάρων από διάφορα όργανα του σώματος. Τα κύτταρα, που εξετάζονται, λαμβάνονται με τους εξής τρόπους:

●         με φυσικό τρόπο (π.χ. βήχας – απόχρεμψη)

●         με έκπλυση μίας κοιλότητας του σώματος

●         με απόξεση της επιφάνειας του οργάνου

Η γνωστότερη κυτταρολογική εξέταση επινοήθηκε από τον Γεώργιο Παπανικολάου. Γίνεται απόξεση του τραχήλου της μήτρας και τα κύτταρα του υλικού, που λαμβάνεται, εξετάζονται για την παρουσία ανωμαλιών ή καρκίνο. Υλικό για κυτταρολογικές εξετάσεις λαμβάνεται και από την γλώσσα, τον οισοφάγο, τον στόμαχο ή την αναπνευστική οδό με τη βοήθεια μικρής ψήκτρας (που εισάγεται διαμέσου ενδοσκοπίου).

Εξέταση μυελού των οστών

Αποσκοπεί στον εντοπισμό μίας πρωτοπαθούς βλάβης ή μετάστασης στον μυελό των οστών. Η λήψη του δείγματος γίνεται υπό τοπική αναισθησία. Εισάγεται ειδική βελόνα στο στέρνο ή σε οστό της πυέλου και αναρροφάται μικρή ποσότητα μυελού, η οποία τοποθετείται σε αντικειμενοφόρα πλάκα και εξετάζεται στο μικροσκόπιο για την παρουσία στοιχείων λευχαιμίας, λεμφώματος ή άλλης μορφής νεοπλασίας.

Κατά την βιοψία μυελού των οστών, αφαιρούνται λεπτά τμήματα οστού με σκοπό την διάγνωση ορισμένων μορφών αιματολογικών κακοηθειών ή μεταστάσεων από άλλες θέσεις. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται στην σταδιοποίηση του καρκίνου.

Τέλος, ο μυελός των οστών εξετάζεται για την διάγνωση λοιμώξεων, την διαπίστωση της αποτελεσματικότητας της θεραπευτικής αγωγής και την εκτίμηση της ικανότητας του μυελού των οστών να παράγει κύτταρα μετά από την εφαρμογή μίας έντονης χημειοθεραπευτικής αγωγής.

Βιοψίες

Είναι η εξέταση, που οδηγεί στην οριστική διάγνωση του καρκίνου. Κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης, αφαιρείται ο όγκος ή τμήμα μίας ύποπτης περιοχής σε ένα όργανο και αποστέλλεται για εξέταση. Ο παθολογοανατόμος εξετάζει το δείγμα σε μικροσκόπιο και διαπιστώνει την παρουσία ή μη καρκινικών κυττάρων στον ιστό, που έχει αφαιρεθεί.

Μερικές φορές, δείγματα ιστού λαμβάνονται και από λεμφαδένες της περιοχής ή παρακείμενους ιστούς. Με αυτόν τον τρόπο, διευκολύνεται ο προσδιορισμός της έκτασης της νόσου, του σταδίου του καρκίνου και επιτυγχάνεται η σταδιοποίηση ταυτόχρονα με την διαγνωστική διαδικασία.

Βιοψία με βελόνα

Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ευπρόσιτων βλαβών και όγκων ορισμένων εσωτερικών οργάνων (π.χ. μαστός, πνεύμονας, νεφρός, ήπαρ, πάγκρεας). Υπό τοπική αναισθησία, εισάγεται λεπτή βελόνα με κατεύθυνση προς τον όγκο και λαμβάνεται μικρό τμήμα ιστού για εξέταση. Η μέθοδος ονομάζεται αναρρόφηση δια λεπτής βελόνης (FNA). Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να εισαχθεί η βελόνα κατευθείαν εντός του όγκου. Για αυτόν τον λόγο, οι βιοψίες αυτές (ιδίως των εσωτερικών οργάνων) πραγματοποιούνται υπό ακτινολογική καθοδήγηση. Η μέθοδος αυτή δεν συνίσταται για όλες τις περιπτώσεις. Όταν περιέχονται στην περιοχή ζωτικής σημασίας δομές (π.χ. πάνω από την κλείδα) υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών, όπως είναι η αιμορραγία και ο τραυματισμός των νεύρων της περιοχής.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Πολλά στοιχεία της υγείας μπορεί να βελτιωθούν και ορισμένοι τύποι καρκίνου να αποφευχθούν εάν υιοθετήσετε ένα υγιεινότερο τρόπο ζωής:

1.  Μη καπνίζετε. Καπνιστές σταματήστε το κάπνισμα. Εάν αποτύχετε να διακόψετε το κάπνισμα, μην καπνίζετε παρουσία μη καπνιστών.

2.  Αποφύγετε την παχυσαρκία.

3.  Αυξήστε τη σωματική δραστηριότητα, σε καθημερινό επίπεδο

4.  Να τρώτε ποικιλία λαχανικών και φρούτων καθημερινά, να τρώτε τουλάχιστον πέντε μερίδες την ημέρα. Περιορίστε την κατανάλωση τροφών που περιέχουν ζωικά λίπη.

5.  Εάν πίνετε αλκοολούχα ποτά, μπύρα, κρασί ή άλλο είδος, μετριάστε την κατανάλωση σε δύο ποτά την ημέρα εάν είστε άνδρας και ένα ποτό εάν είστε γυναίκα.

6.  Πρέπει να φροντίζετε να αποφεύγετε την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προστατεύονται τα παιδιά και οι έφηβοι. Τα άτομα που έχουν τάση να καίγονται στον ήλιο, θα πρέπει να λαμβάνουν προστατευτικά μέτρα σε όλη τη ζωή τους.

7.  Να εφαρμόζετε αυστηρά τους κανονισμούς που στοχεύουν στην πρόληψη της έκθεσης σε γνωστές καρκινογόνες ουσίες στο επαγγελματικό ή άλλο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της ιονίζουσας ακτινοβολίας. Οι περισσότεροι καρκίνοι μπορούν να θεραπευτούν εάν διαγνωστούν έγκαιρα.

8.  Επισκεφθείτε ένα γιατρό εάν παρατηρήσετε: ένα εξόγκωμα, μία πληγή που δεν επουλώνεται (και στο στόμα ακόμη), μία κρεατοελιά που αλλάζει σχήμα, μέγεθος ή χρώμα, ή μία μη φυσιολογική αιμορραγία, προβλήματα που δεν υποχωρούν όπως βήχας, βραχνάδα, καούρα και δυσκολία στη κατάποση, ανεξήγητη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου ή της ούρησης, ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Υπάρχουν προγράμματα Δημόσιας Υγείας, τα οποία μπορούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων ή να αυξήσουν την πιθανότητα ενός καρκίνου να θεραπευτεί.

9.   Γυναίκες 25 ετών και άνω, να συμμετέχετε σε προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.  

10. Γυναίκες 50 ετών και άνω, να συμμετέχετε σε προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού.

11.  Άτομα 50 ετών και άνω, να συμμετέχετε σε προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για την ανίχνευση του καρκίνου του παχέος εντέρου με το test της αφανούς αιμορραγίας στα κόπρανα (haemoccult Test) ή και με συνδυασμό με κολονοσκόπηση.

12.  Να συμμετέχετε σε προγράμματα εμβολιασμού για την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου, σε αρχικό στάδιο, πριν τη μεταστατική διασπορά του αποτελεί την δευτερογενή πρόληψη. Πληθυσμιακός προληπτικός έλεγχος (Screening) όταν είναι αποτελεσματικός προαπαιτούμενο είναι να παρουσιάζει ελάττωση της θνησιμότητος από τον καρκίνο του οργάνου για τον οποίο γίνεται προληπτικός έλεγχος.

Please publish modules in offcanvas position.